Weterani znani są z tego, ze nie muszą nikomu, niczego udowadniać. Nagrywają takie płyty jakie chcą i z kim chcą oraz kiedy chcą. Graham Nash – jeden z członków legendarnej supergrupy Crosby, Stills, Nash & Young, kazał czekać aż 14 lat na nowy, solowy materiał. Wspierany przez producenta Shane’a Fontayne’a oraz skromny zespół wydał ciekawy i stonowany „This Path Tonight”.
Utwór tytułowy zapowiada bardziej melancholijny klimat – nie brakuje klasycznego, rockowego sznytu, pachnącego bluesem (Hammond, spokojna perkusja) oraz ciepłym, chociaż mocno nadgryzionym zębem czasu, wokalem Nasha. Dalej jest bardziej spokojnie, jesiennie wręcz, nawet obecność steel guitar tylko utwierdza w tym przekonaniu („Cracks in the City”), sporadycznie tylko przyspieszając, ale też bez jakichś turboprędkości („Beneath the Waves”). Ale nie szkodzi, bo całość jest bardzo spójna i ma swój klimat. Nash robi wszystko, by nie zanudzić na śmierć, co słychać choćby w „Fire Down Below” z kapitalnym refrenem, pełnym gitar, chórku czy odrobinę zadziornym „Another Broken Heart”. Nawet melancholijne piosenki jak „Golden Days” czy „Back Home” są pomysłowo zaaranżowane z ładnymi smyczkami oraz akustyczną gitarą.
Nash idealnie by się sprawdził w chłodny, jesienny wieczór. Zaledwie 10, ale za to jak pięknych piosenek dla osób, poszukujących refleksji i chwili odpoczynku od rzeczywistości. Małe zaskoczenie tego roku.
7,5/10
Radosław Ostrowski
Kinoblog 