Australia wraca do horrorowej mapy świata i to na dobre. Z jednej strony to zasługa takich reżyserów jak Jennifer Kent, James Wan czy bracia Spierig, a z drugiej kroki wykonali youtuberzy jak bracia Philippou. Rok temu pojawił się kolejny australijski reżyser, którzy zaczynał od filmików na platformie z przyciskiem play w czerwonym pudełku – niejaki Michael Shanks. Jego debiutanckie „Together” to mieszanka dramatu obyczajowego z horrorem cielesnym.
Bohaterami jest młoda (powiedzmy, bo po 30-tce) parka z 10-letnim stażem, będąca na rozstaju dróg. Tim (Dave Franco) jest niespełnionym muzykiem, którego kariera w zasadzie zmierza donikąd. Jego partnerka Millie (Alison Brie) jest nauczycielką, ale też tą dojrzalszą połową. Oboje przenoszą się na prowincję, gdzie kobieta dostaje pracę w szkole. Oboje niby są razem, ale ciągle osobno, zaś w sypialni jest chłód, bieda oraz nędza. Może zmiana miejsca sprawi, że zaiskrzy między nimi. Jednego z pierwszych dni odwiedzając okolicę wpadają do jaskini, gdzie miejsce wydaje się zawalone, a pośrodku jakby studnia z wodą. Wypijają jej troszkę i potem robi się dziwniej.

Reżyser mocno balansuje między obyczajowym dramatem, podkręconą komedią oraz horrorem cielesnym. Shanks skupia się tutaj na związku, stawiając pytania o granice przestrzeni w relacji. Co powinno łączyć, czy powinien być czas tylko dla siebie i swoich pasji oraz gdzie znaleźć równowagę między tymi czasami? Kiedy zaczyna się relacja, a zaczyna współzależność czy wręcz pasożytnictwo? I nie brakuje w tych rozmowach żalu, pretensji, nawet złośliwych uwag, dodających autentyzmu. Chce się kibicować tej parze, mimo pozornej niedojrzałości czy skupieniu na sobie tej brzydszej połowy.

Klimat potęguje tutaj poczucie osamotnienia i izolacji, gdyż jesteśmy z dala od wielkiego miasta, a dookoła jest las. I nie jest to las krzyży, ale szaro-burych drzew oraz tajemniczej jaskini. Jednak Shanks bardzo powoli odkrywa całą tajemnicę tego miejsca, pokazując jedynie konsekwencje wypicia wody: od ostrego bólu głowy przez utraty przytomności i pewnego zespolenia mentalnego (fantastyczna scena, gdy ona jedzie autem, on się myje pod prysznicem poruszając się tak jak auto) aż po próby stania się jednością. Ten momenty potrafią być obrzydliwe (włosy, scalone ręce), czasem zabawne podczas niekontrolowanych ruchów ciała, będąc jednocześnie niepokojące. Cronenbergowskie wjazdy ku deformacji oraz mieszaniu może nie są aż szokujące czy makabryczne jak w „Substancji”, jednak nawet one potrafią mocno uderzyć. Aż do samego finału.

Do tego błyszczy cudowny duet Dave Franco/Alison Brie (prywatnie para), będący ogromną niespodzianką. Szczególnie Franco, którego nie byłem wielkim fanem i jakoś nie imponował jako aktor, tutaj wypada bardzo przekonująco w roli niepewnego siebie, tego pozornie ciągnącego w dół, mniej angażującego. Tym bardziej jego przemiana oraz dojrzewanie procentuje aż do poruszającego zakończenie. Brie jest równie świetna jako ta poważniejsza i dojrzalsza, zaczynająca żałować bycia w tym związku. Warto też jeszcze wyróżnić Damona Herriman w roli dyrektora szkoły Jamiego, będącego także sąsiadem naszej parki i jedyną postacią, z którą wchodzą w interakcję.

Muszę przyznać, że „Together” jest cholernie dobrym dramatem o życiu w związku ubranym w horrorowe fatałaszki. I to połączenie udało się bardziej niż miało prawo, a dla potencjalnych par film Shanksa może skłonić do przemyśleń i refleksji nad własną relacją. Całkiem sporo jak na body horror, nieprawdaż?
7/10
Radosław Ostrowski
